Ικανοί να λάμψετε την πλάση

Ικανοί να λάμψετε την πλάση

Ανήμποροι να τρυγήσετε
το φως της χώρας σας.
Ανίσχυροι να λυτρώσετε
την χώρα σας,
το ουράνιο βλέμμα της.
Ανίκανοι και μπαζωμένοι στον καναπέ,
κοιτάξτε γύρω τα σημάδια,
Τα όνειρα τα ματωμένα,
την αγάπη που δεν τρυγήθηκε ακόμα.
Πάρτε τα εξαπτέρυγα,
παντιέρες και ξεσηκώστε την κόλαση,
πλημμυρήστε φως,
βάλτε φωτιά στα σκοτάδια,
το λουλούδι, ανθίζει
μια φορά τον αιώνα.
Ανήμποροι, μπορείτε.
Ανίσχυροι, είστε ισχυροί.
Ανίκανοι, γινήκατε ούρια θεριά,
Ικανοί να λάμψετε τη πλάση.

Μανώλης Δρακάκης Ποιητής Συγγραφέας μέλος της εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.

Advertisements

Θριαμβευτικά προς τη λαϊκή νίκη

«Θριαμβευτικά προς τη λαϊκή νίκη»

Στη γεννήτρα γη, η σπορά, άστραψε με μιας,
Στη φέξη του ουρανού.
Άνθισε το λουλούδι της άνοιξης,
Το μέλλον, τα άνθη των ωκεανών πλημμύρησαν,
Σαν τα εκατομμύρια μύρια άστρα.
Κι ο θρίαμβος, οργώνει τσ’ ουρανούς,
Σα να ‘ναι σπαθί ανέμου τους χωρίζει.
Κι μήτρα γης, μια φωτιά κραυγή έχει γίνει,
Και προχωρά προς τη λαϊκή νίκη

Μανώλης Δρακάκης Ποιητής Συγγραφέας μέλος της εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.

Απεργιακός Κλοιός

Άνεμος σφοδρός, μποφόρ σηκώνουν,
κι ο κάπτεν, τρομάσει.
Θυελλώδεις οργίονται κυκλώνες,
κι ο κάπτεν, φοβισμένος,
κάθεται σαν άγαλμα, λουφάζει,
τη θύελλα κοιτάζει και αγκομαχεί.
Το σκάφος, μπάταρε,
τον καταπίνει ο κυκλώνας,
στα έγκατα το πάει βαθιά.
Οι θυμωμένοι κυκλώνες
αφήνουν γδούπους φοβερούς.
Το προλεταριάτο απεργεί,
ορμά σα να ‘ναι γίγαντας,
χιμά σαν αστραπή,
βουίζει η απεργία.
Το φως λήθωσε,
ο άνθρωπος λήθωσε
και το αίμα στις εργατικές μορφές,
Οργείτε, θυμός μέγα καλπάζει.
Κι απεργιακός κλοιός,
σφίγγει, σφίγγει ακόμα, σφίγγει κι άλλο,
βαδίζει ίσια στον κυκεώνα της παγκόσμιας εργατιάς.

Δρακάκης Μανώλης Ποιητής Συγγραφέας.

Γυρίζουν οι καιροί.

Γυρίζουν οι καιροί ,
δεν χάνονται οι χρόνοι,
σαν τον καπνό.
Κοίταξε συ, μικρό παιδί,
την πάλη τον άνεμο,
τον τροχό της ιστορία,
και βάδισε, και βιάσου,
και τρέξε στον άνεμο.
σαν το φτερό.

Γυρίζουν οι καιροί,
σαν πολεμήσεις,
σαν δε γυρεύει καρπό,
ζητάει τ’ όνειρο,
το παιδικό χαμόγελο.

Το αίμα ανατέλλει κοίτα,
κι ο σπόρος,
έπιασε, φυτρώνει και φουντώνει.

Μανώλης Δρακάκης ποιητής/συγγραφέας.

1η Νοέμβρη 2014 (με αφορμή του συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ)

metopo

Δίχως αφορμή, δεν υπάρχει πάλη,
δίχως την πάλη των τάξεων, εξέλιξη
προς τα εμπρός.
Έρχεται εποχή, που η εκμετάλλευση
θα γραφτεί στην ιστορία,
μαζί με τους πολέμους,
και τη γεννήτρα τους.
Ό τι υπήρχαν, κι ότι θιασιαζόταν
για τα συμφέροντα των, ολόκληροι λαοί.
Η πάλη των τάξεων οδηγά,
στη νίκη των προλετάριων,
και των συμάχων τους.
Άρα η αφορμή στην πάλη
της αγροτιάς.
Άδραξε το συνδικαλιστικό γεγονός.

ΙΔΙΟΓΡΑΦΩΣ ΔΡΑΚΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ