Απ’ τον κάθε λεκέ από πίσω σέρνονται.

Κοίτα στο πιο ψηλότερο βουνό, δεσπόζει, η περηφάνια, η επιβλητικότητα,
κι γοητεία του.
Στον άνθρωπο, δεν είναι παρόμοιος. Η θεά φύση, που γεννήθηκε, πριν δισεκατομμύρια χρόνια ήταν ολοστρόγγυλη σφαίρα γήινη, όπου γύρω γύρω, την περίκλυαν μεγάλοι ωκεανοί, επιβλητικοί ούριοι.
Ο άνθρωπος μοιάζει με όν που έβλαψε και βλάπτει τη γήινη σφαίρα, που τρέχει σαν λεκές τρομαγμένος, ν’ αρπάξει κάποιο δεκανίκι, και στην ώρα του χαμού, ψάχνει τη χαμένη γοητεία του την ούρια.

ΔΡΑΚΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ