Η πιο αιμοσταγής σημαία…

Η πιο αιμοσταγής σημαία, υπογάστριο υποδούλωσης της νεολαίας.
Καθεστώς, βυθισμένο ως τα μπούνια στη σαπίλα του καπιταλισμού, βουτηγμένο στο αίμα. Παγκόσμια.
Καθεστώς Αμερικανόδουλο, αφοσιωμένο στα λόμπι, και στους κροίσους,
Και στα στερεότυπα εμπόρων του πολέμου, της κόκας, της λευκής σάρκας η της μαύρης, έμποροι των καυσίμων.
Πολεμόδουλοι, σφετεριστές του μέλλοντος της ανθρωπότητας.
Το αίμα τους χαΐρι, τους γελά, στην πόρεψη της νέας γέννας.
Τρομάζουν , τα ιμπεριαλιστικά σκιάχτρα, στην υφήλιο, σαν το αίμα και το ατσάλι, την οργώνουν.
Η αιμοσταγής σημαία, ας γίνει λευκό πανί, αν του ουρανού το χρώμα, κι οι μαύροι και οι λευκοί, ας την σηκώσουν ίσια με τα μπόγια τους. Κι υποδούλωση στην πάλη ας σβήσει, και το υπογάστριο ας γίνει σημαία κόκκινη, μαύρων και λευκών προλεταρίων. Ενωμένοι πια βαδίζουν για τη λευτεριά τους, στα οδοφράγματα, στην έφοδο της νίκης.
Νεολαία αστραφτερή, ανυπόταχτη, αντιτάσσει την υφήλιο, τρομάζει και σκιάχτρα, τα σβήνει.

Μανώλης Δρακάκης (Ποιητής – Συγγραφέας)

Advertisements

Στη νέα σελίδα

Το νέο, είναι το σάπιο μες στο μυαλό τους,
κι αφόρητη μπόχα, που το περικλείει.
Η σουπιά για να σώσει
τ τομάρι της, ρίχνει δόλωμα,
Για να διαφύγει.
Ο φασισμός, ρίχνει το δηλητήριο
για το εθνολαϊκό έθνος κράτος,
με κάλυμμα την μπουρζουαζία,
και προχωρά στο έδαφος, των νοητικά
στερημένων.
Το μίσος και μόνο αυτό,
είναι που τους κλείνει
τον οφθαλμό, μήπως
ξεδιακρίνουν το παραμύθι,
και φτάσει η μυρωδιά του σάπιου,
στη μύτη τους.
Το νέο προσμένει
στην αυγή της άνοιξης.
Στη νέα σελίδα,
Του καινούργιου κόσμου.

ΔΡΑΚΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ.

Απ’ τον κάθε λεκέ από πίσω σέρνονται.

Κοίτα στο πιο ψηλότερο βουνό, δεσπόζει, η περηφάνια, η επιβλητικότητα,
κι γοητεία του.
Στον άνθρωπο, δεν είναι παρόμοιος. Η θεά φύση, που γεννήθηκε, πριν δισεκατομμύρια χρόνια ήταν ολοστρόγγυλη σφαίρα γήινη, όπου γύρω γύρω, την περίκλυαν μεγάλοι ωκεανοί, επιβλητικοί ούριοι.
Ο άνθρωπος μοιάζει με όν που έβλαψε και βλάπτει τη γήινη σφαίρα, που τρέχει σαν λεκές τρομαγμένος, ν’ αρπάξει κάποιο δεκανίκι, και στην ώρα του χαμού, ψάχνει τη χαμένη γοητεία του την ούρια.

ΔΡΑΚΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Οι λαοί ξέρουν να δικάζουν τους εχθρούς τους

Οι λαοί ξέρουν να δικάζουν τους εχθρούς τους.
Σε ισχνή και λαϊκή αφαίμαξη, οδήγησαν μεγάλα τμήματα του λαού,
Για τη συσσώρευση του πλούτου, στα ιμπεριαλιστικά χέρια, και σε σκοτεινά χρόνια που θα ‘έρθουν, με πολέμους κι ελευθερίες, ανακατανέμοντας
Τον πλούτο στους λαού .
Ισχνοί, είναι στη σκέψη, ότι έχουν περιθώρια επιλογής.
Οι λαοί ξέρουν να δικάζουν τους εχθρούς τους, πάνω στα λαϊκοπατριωτικοδιεθνιστικά ταξικά τους συμφέροντα.
Με μια λέξη, ίδιο κατανομή και λύτρωση,
Λάμψη στο μέλλον.

Διεθνιστικό Κείμενο
Δρακάκης Μανώλης Ποιητής Συυγραφέας

Το μέλλον σας ανήκει.

Το μέλλον σας ανήκει.
Τέσσερα εκατομμύρια γιοί του Ουκρανού λαού, κοιμήθηκαν απ’ τη Γερμανική Βέρμαχτ.
Ανάσταση νεκροί.
Τώρα ξυπνήστε, σταθείτε ορθοί, ολόρθοι, σας ταιριάζει η αγρύπνια στου καιρού το γύρισμα, τώρα δράση ενάντια στο φασισμό, και τη γέννα του, γίνετε αμείλικτοι, ορκιστείτε στους ήρωες προγόνους σας,
Εσείς κι αυτοί ορμήστε, ο φασισμός θέλει τσάκισμα, λερώνει τα χώματα σας,
Ως τα σκεπάζει η τέφρα εκείνων, των παιδιών του κρανιακού λαού, του Σοβιετικού, γιγαντιαίου πολυεθνικού κράτους.
Πάρτε ψυχική δύναμη, ομπρός οπλιστείτε με την αλήθεια και την ιστορία σας.
Έχει δύναμη ο Ουκρανικός λαός, κι’ ο κομμουνιστής, οδηγός του, στο δίκιο και στη λευτεριά, σαν τότες πολεμήστε, αν έχετε μνήμη, σίγουρα το μέλλον σας ανήκει.
Μη φοβάστε ο ήρωας λαός σας, την ιστορία θα τιμήσει, και θα οπλίσει για να νικήσει.
Τιμή και δόξα στο Μπάμπι Γιάρ, των γιών του ουκρανικού λαού που χάθηκαν αλλά αγρυπνούν και περιμένουν, τη μεγάλη έφοδο των προλεταρίων.

Μανώλης Δρακάκης ποιητής συγγραφέας.

Τα θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων.

Εσείς, που χάνεστε στα βάθη των θαλασσών,
εσείς που σας θερίσει η οβίδα, απ’ όποιον κι αν προέρχεστε.
Εσείς που σώσατε τα κορμιά σας απ’ τον πόλεμο,
απ΄τους μιστοφόρους των ιμπεριαλιστών, καταλαγιάσατε.
Ο φόβος κυριαρχεί και τρόμος.
Το αίμα κάνει ρυάκι και εκείνοι παγώνουν,
το βλέμμα ακίνητο, ζητάει απάντηση, λέει γιατί.
Εσείς, θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων,
πάρτε όρκο, στους νεκρούς αδελφούς σας,
και οργανώστε το στρατό του λαού,
πόλεμο από λαό, σε μια χούφτα καπιταλιστές,
μην κάνετε διάκριση,
ίδια μούρη και προβιά, έχουν όλα αυτά.
Λευτερώστε τη γη σας,
από δυνάστες συμπατριώτες σας και ξένους.
Μη φοβάστε, το μέλλον κι γενιές,
σας κοιτάζουν, και σας στεφανώνουν με τη δόξα.
Πατρίδα λεύτερη, λαογέννητη,
ας ριζώσει, στους πλούσιους γιούς σας.

ΔΡΑΚΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ.

Μην ξεχνάς την άβυσσο, γίγαντα ξεσηκώσου.

africa

Γίγαντα Αφρική, σήκωσε τον ήλιο στο μπόι των ονείρων σου, στο μπόι των νεκρών παιδιών σου.
Ξύπνησε γίγαντα Αφρική, τα δικτατορικά αφεντάτα κοινώς «γύπες» χρειάζονται τη δύναμη σου.
Φωτιές ηφεστιογενείς , εξάπλωσε στη γη σου.
Το αίμα ποτίζει τη λευτεριά σου, νίκησε λευτερωτή τα αφεντικά σου, προλετάριε αφρικάνε, ούρια είναι η δύναμη σου.
Ξεσηκώσου, δεν είσαι μόνη σου, πρόταξε τη γροθιά σου στα λευκά αφεντικά σου.
Νους και φωτιά ορμήξτε τα άλογα, καλπάστε, η γης , ανήκει στα παιδιά της.
Η ταξική ενότητα του κόσμου αλληλέγγυα στο στόχο το στρατηγικό, στη τακτική επαναστατική, στην πάλη για ξετίναγμα των αστών, όπου έχουν γαντζωθεί σαν νυχτερίδες κι νύχτες δεν έχουν ξημέρωμα.
Αυγή μόνο της λευτεριάς, σαν ο λαός σπάσει αλυσίδες θα δεί.
Ξεσηκώσου προλετάριε, κραυγή απ’ τα έγκατα του θυμού σου, κάνε την ποτάμι ούριο, και ρίξτην στα δικτατορικά τσικάτα, όλων.
Δίκασε με τη λαϊκή σου δύναμη τα μονοπώλια των αρχουσών τάξεων.
Αφέντεψε το πλούτο που γεννάς, δοξάσου μαύρε γίγαντα σαν ξυπνήσεις και φτάσε το μπόι των νεκρών παιδιών σου.
Μη φοβηθείς, ούτε στιγμή, στο δρόμο που βαδίζεις, ξύπνησε και νίκησε, οι σκοτωμένοι γίοι σε κοιτάνε, προσμένουν το όνειρο στο μπόι τους.
Μην ξεχαστείς στην άβυσσο, γίγαντα ξεσηκώσου.
ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ.

ΜΑΝΩΛΗΣ ΔΡΑΚΑΚΗΣ ΠΟΙΗΤΗΣ – ΣΥΓΓΑΦΕΑΣ

Για την Ουκρανία.

Η Βέρμαχτ στην Ουκρανία με την προβιά των εθνικιστών, δολοφονεί  το Ουκρανικό έθνος.
Ουκρανία πλούσια σε σιτηρά, σε ζώα, σε μεταλλεύματα και ορυκτά.
Έχει γίνει δόλωμα στους διεθνής πλιατσικολόγους κεφαλαιοκράτες.
Η τιμή είναι συμβολική ποιος θα πάρει;
Ακονίζουν τα μαχαίρια για να κόψουν, όποιο φιλέτο τους ταιριάζει.
Κι ο λαός , βουβός κι’ ανήμπορος μόνο να κοιτάζει, το δηλητήριο δε βγάζει,
το μίσος δε χτυπά, κι ο φασισμός ανηφόρα εις το κυβερνείο.
Κι Βέρμαχτ παρελαύνει στην Ουκρανία του Μπάμπι Γιάρ.
Κι ο λαός μισεί την ιστορία που έγραψε με το ίδιο του το αίμα, όχι.
Το μόνο που κάνει είναι να αγνοεί την ιστορία του φονεύοντας την Ουκρανία.
Το μόνο που μπορεί, να δράσει ο κομμουνιστής κι ο λαός πανεθνικά στην Ουκρανία,
και να νικήσει τα σοκολατόπαιδα της άρχουσας και τα αποβράσματα του έθνους.
Οι λαοί για να έχουν μέλλον πρέπει να λειτουργούν εθνικά και διεθνιστικά, για να έχουν λόγο ύπαρξης.

ΔΡΑΚΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ.