Η πλύστρα του χωριού.

Η πλύστρα του χωριού.

Το πρόσωπο της πλύστρας,
στην φωτιά δοκιμάζεται,
στην παραλλαγή του πλυσίματος.

Μπογιαντισμένο θλιβερό ον,
ενάερο, φωτισμένο από μπόχα,
κι’ απ’ το βούρκο του παραμυθιού
που μας κυκλώνει μπόλικο
σαν το τσούλι του χωριού,
την πλύστρα,
που γελάει ανάλογα με την γκριμάτσα.

Πλύστρα, πάρε την σιωπή σου,
την κραυγή σου την υστερικιά,
και πήγεν να τη καρφώσεις σαν το Χριστό,
στην ασκιά σου.

Πάρε το σκοτάδι να το φας,
πριν σταυρωθείς,
πάρε το σκοτάδι να το φας,
πριν σταυρωθείς,
πάρε και την γκριμάτσα σου,
πλύστρα της φωτιάς και του βούρκου.
Εμπρός.

Μανώλης Δρακάκης Ποιητής Συγγραφέας μέλος της εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s