Την συμμαχία του λαού αγάπησε την, ψήφισε την

Την συμμαχία του λαού αγάπησε την, ψήφισε την
Αιχμάλωτοι των μπουρζουάδων. Οι κοιμισμένοι ψηφοφόροι. Δείτε τους.
Ακουμπήστε τους. Το αίμα δεν κυκλοφορεί στις φλέβες τους, μούδιασε η ψυχή τους, τα μάτια τους, πάγωσαν βλέποντας μόνο κάτω.
Ζητούν βοήθεια, μα δεν τη νιώθουν, κι ότι πρέπει να την πάρουν, υλική η μη.
Δεν έχουν θάρρος, μονάχα φόβο απ’ το καθεστώς το λιθομένο, το τυρανικό μόρφωμα που λέγετε καπιταλιστική ανθοφορία, κέρδη για τη δράκα των πλουσίων.
Εκπέμπουν sos σε λάθος κατεύθυνση, και πως εξάλλου θα σωθούν, ψηφίζοντας κείνους που τους βάζουν στο λαιμό τη θηλιά, κείνους που ψήφισαν με χέρια και με πόδια το Μάαστριχτ.
Πώς να σωθούν, όταν οι ίδιοι βγάζουν τα μάτια τους, υποστηρίζοντας τους υποκλιμένους στην βαρβαρότητα, αυτούς τους υπηρέτες των μονοπωλιακών συμφερόντων, τους ίδιους τους ιμπεριαλιστοφάγους. Το SOS, μόνο θα το πάρεις απ’ την ενωμένη πάλη του λαού.
Σήκωσε λοιπόν το κεφάλι ψηλά. Το βλέμμα σου να στραφεί στον ουρανό, στο καθάριο όνειρο του μέλλοντος.
Σήκωσε τα χέρια σου ψηλά, σχημάτισε τη γροθιά, κι ο φόβος θα έχει φύγει, κι οργή θα γίνεται αυλάκι μετά ποτάμι, και έτσι θα πνίξει το άδικο κι αυτό που το γεννά.
Υπάρχει λοιπόν παράθυρο στον ήλιο, υπάρχει ελπίδα, καν την πάπυρο αναμμένο και κράτα την ψηλά, μπορείς να δεις το όνειρο σου, στον ήλιο να έρχεται στο μεγάλο και τρανό πάπυρο. Μπορείς να γίνεις ο ίδιος δύναμη, στόμιο γιγάντιο, αρκεί να ξέρεις ότι το παλιό σάπισε, και το νέο ανατέλλει,
Κι ότι χιλιάδες πολλές γροθιές μπορούν το παλιό το σάπιο να γκρεμίσουν μπορείς λοιπόν, ανέγνοιαστε ψηφοφόρε, να ‘γκαστείς παίρνοντας απόφαση, ότι δεν πάει άλλο, φτάνει, ως εδώ, πρέπει να νικήσω τον ύπνο μου, που μου χάρισαν των αστών οι υπηρέτες, κι εγώ τον πληρώνω και οι γενιές που έρχονται, μπορώ να στέκομαι όρθιος με το μυαλό καθάριο, να δώσω κι εγώ, ώθηση στη λευτεριά του κόσμου.
Μπορώ με τη γροθιά μου, με τη ψήφο μου, να χτίσω τη συμμαχία του λαού, αυτή που θα δώσει SOS, ελπίδα και ανάσα ώστε τα πλούτη να μην ιδιοποιούνται απ’ τους ιμπεριαλιστοφάγους, κάνοντας τα πολεμοφόδια να με σκοτώνουν. Γι αυτό τώρα που είναι νωρίς ιδιοποίησε τον πλούτο που παράγεις ψηφίζοντας ΚΚΕ – Κοινωνική Συμμαχία, του λαού στήριγμα, την κοινωνικοποίηση του πλούτου, την ανθοφόρα σοσιαλιστική ευημερία.

Μανώλης Δρακάκης ποιητής.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s