Οι χαμοπρεπής πλατσαρίζουν ανέγνοιαστοι. Γλαρός, δάσκαλος κι οδηγητής.

Ροβινσώνες αληθινοί, πλασάρουν ότι υπάρχει, και αυτοπλασσάρονται, σαν ιππότες της εξουσίας των αστών.
Βλέπουν το θάνατο και χαίρονται, μένουν ανέγνοιαστοι, αμίλητοι και μαζί γελαδεροί.
Γύρω, γύρω, μουγκαμάρα, μα δαύτοι, κοιτάζουν πίσω, το ρολόι του σταματημού, το λίθο, σαν σκιερά ανθρωπίδια κάνουν τα τυφλά, εις του θανάτου την πόρτα.
Οι χαμοπρεπής πλατσαρίζουν ανέγνοιαστοι, χωρίς πυξίδα, χωρίς δίδαγμα, δίχως σπουδή του πνεύματος, χωρίς μια αγωνία.
Έχουν μαγευτεί από τον Ροβινσώνα τον «οπορτουνιστικό – σοσιάλα».
Μασάν πάντα τα ίδια, και ξανά και ξανά γελαδεροί σαν φιγούρες ξεχασμένες στις Κερενσκιανές εποχές.
Γλάροι πάνε εδώ κει, κοιτούν, δεσπόζουν στην αέρινη ατμόσφαιρα, έχουν την περηφάνια τους, είναι νοήμων, λεύτεροι κι αφόβιστοι.
Λες και κρατούν γκέμια, δάσκαλοι και οδηγητής της μοίρας, δε μασάν, τα παραμύθια του Ροβινσώνα ούτε είναι χαμοπρεπής, ελεύθεροι, άφοβοι καθοδηγητές, μπροστά βαδίζουν.

Δρακάκης Μανώλης Ποιητής Συγγραφέας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s