Γελάει ο φτωχός

Γελάει ο φτωχός
Γελάει ο φτωχός, γιατί θερίζει οργισμένα στάχυα,
Οργανώνει τη ζωή του, οργανώνει τη φτώχια του,
Βλέπει τα στάχυα μαζί με τα λουλούδια,
Να ξεπηδούν απ’ την ανατολή.
Είναι βέβαιος, ο δρόμος όλος δικός του,
Με χαραγμένα τούτα.
Το δίκιο κι αλήθεια, σε τιμά, τράβα μπροστά,
πολέμησε τη σκοτεινιά του κόσμου.
Γίνε ευτυχής, φτωχέ μου άρχοντα,
πεισματάρης, γενναίος.
Η δουλεία κι αδουλεία, έχει μια μάνα,
και δεν είναι άλλη απ’ την αστική νομιμότητα,
που στο τέλος της, θα σου γκρεμίσει τη ζωή.
Κράτα την στα δυο σου χέρια, πρόλαβε, άρπα την πριν στη θερίσει.
Το τέλος του καπιταλισμού, σκοτώνει μα λυτρώνει.

Δρακάκης Μανώλης Ποιητής Συγγραφέας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s