Τα σύγχρονα κολαστήρια

Στο φως το ούριο, κτίζουν.
Κόσμε παραμυθένιε αποπλανημένε, ιερέ.
Παρθένα γης, παρθένος τάφος, σε άπτετε, σε λαλεί, φωνάζει-σε, την μέρα που το φως γίνηκε βουνό, ούριο λιοντάρι, τιτάνια δύναμη, κι αστράφτοντας ορμάει.
Λιονταρίσια δύναμη, φλόγα στ’ ανέμου, το φτερό. Χρειάζονται ετούτοι οι καιροί, για να κερδίσουν, οι γενιές του μέλλοντος, η ίδια η πλάση.
Γέννησε γιγάντιους ανθρώπους, στο κολαστήριο Μακρόνησος, γέννησε μαχητές, για ελευθερωτές του πνεύματος, ανάταση τα’ ανθρωπίνου νου.
Δημιούργησε, λαϊκούς ανθρώπους με τρομερή θέληση, με δύναμη, πίστη στα ιδανικά τα’ ανθρώπου, στην αποστολή του, στην τάξη τη μεγάλη της εργατιάς.
Οι κτίστες, τα λιοντάρια της Μακρονήσου γέννησαν τους ούριους ατσάλινους αετούς.
Γέννησαν, γεννιόνται, θα γεννηθούν, λιοντάρια φτερωτά, με υπέρτατη θέληση, με βοή πύρινης δύναμης, που κατεβαίνει κάτω, σαν χείμαρρος, σαν λαϊκός νικητής.
Γεννιόνται, λέοντες κι’ αετοί, δύναμη ατσάλινου ανέμου, γεννιούνται πάνω στα οδοφράγματα, γίγαντες.
Το μέλλον του κόσμου, είναι παρθένο και τον φωνά…

ΔΡΑΚΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ, ΠΟΙΗΤΗΣ – ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s