1Απρίλιος 2012 και 16 του μηνός, αναχωρούν δυο πούλμαν πατριωτών κομμουνιστών από την Αθήνα, για να μάθουν, στη γη που φιλοξένησε με αγάπη, τα προσφυγόπουλα του πολέμου. Μεταξύ τους ήμουν κι εγώ. Το ταξίδι ήταν μακρύ και χρειάζονταν υπομονή να περάσουμε τα σύνορα, να μπούμε στην Ουγγαρία, ώστε να διανυκτερεύσουμε βόρια της στην λίμνη Μπάλαφον. Η επόμενη μέρα, αναχωρούμε για τους σταθμούς, όπου έζησαν, μεγάλωσαν και συνάμα σπούδασαν όλοι, στα σχολεία και στα πανεπιστημίων της λαϊκής Ουγγαρίας δωρεάν. Ανάμεσα μας, ήταν τα παιδιά αυτά, που γνώρισαν και έζησαν τη στοργή του λαϊκού κράτους προς αυτά. Όταν φτάσαμε, γρήγορα κυκλώσαμε τον πρώτο παιδικό σταθμό, εκεί άρχισαν οι αφηγήσεις των συναγωνιστών όπου ξαναβρέθηκαν στους ιερούς τούτους τόπους, και μάθανε το σ” αγαπώ την αξία του ανθρώπου. Τελείωσε τη πρώτη επίσκεψη στον ένα σταθμό, φεύγοντας με συγκίνηση αλλά και δέος, στη γη, την τίμια και το φιλόξενο λαό της. Φτάσαμε στο δεύτερο σταθμό, όπου ήσαν αφημένος και ρημαγμένος. Μπήκαμε μέσα, και αντικρίζαμε ερείπια, λες και ήταν βομβαρδισμένο  τοπίο όπου συνάμα, της αφήγησης, συγκίνησης, με ιστοριοαναφορές, και δάκρυα που κυλούσαν με τις φωτογραφίες, αλλά και αρκετή οργή για τις κυβερνήσεις που επιθυμούν να σβήσουν την ιστορία των λαϊκών δημοκρατιών, γιατί φοβούνται την, οι αστικές τάξεις.

Δρακάκης Μανώλης Ποιητής – Συγγραφέας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s